:06:01
Podobno kiedy Whale je zobaczył,
dostał ataku śmiechu.
:06:05
Przypadkowo epizod
w A Bill of Divorcement
:06:08
pomógł w karierze
Johnowi Barrymore.
:06:11
Ale Whale chciał Rainsa
i jego szczególnego uroku.
:06:15
Zrobiono więc zdjęcia próbne i Rains,
grający wtedy na Broadway'u,
:06:19
podpisał umowę
dosłownie w ostatniej chwili.
:06:22
Jeśli nikt nie widział go na scenie w
rodzimej Anglii lub Nowym Jorku,
:06:26
niezwykły i władczy ton
jego głosu i sposób mówienia
:06:31
mogły być nowym przeżyciem
dla kinomanów tamtego czasu.
:06:34
Dlatego właśnie chciał go Whale.
:06:37
Whale znał Rainsa i jego dorobek,
i wiedział, że dla tej niezwykłej roli
:06:42
trzeba wyróżniającego się głosu.
:06:45
Szukał też wszechstronnego,
doświadczonego aktora,
:06:48
który potrafiłby nadać
tej melodramatycznej roli
:06:52
dodatkowego wymiaru.
:06:56
Rains grywał różnorakie role
w swej wieloletniej karierze teatralnej
:07:01
i nigdy nie dał się zaszufladkować.
:07:03
Do tej pory film dokładnie
śledzi powieść H.G. Wellsa,
:07:08
ale Sherriff słusznie przeczuwał
konieczność zmian w powieści Wellsa
:07:13
aby 70-minutowemu filmowi
nadać spójniejszą konstrukcję
:07:18
i dodać tajemniczemu nieznajomemu,
dla kontrastu, sympatycznych rysów.
:07:24
Przeróbki R.C. Sherriffa
były przemyślane i rozsądne.
:07:40
Zmieńmy teraz scenerię.
:07:42
W tej scenie poznajemy dwie postaci,
których nie ma w powieści,
:07:47
lecz które odgrywają ważną rolę
w scenariuszu.
:07:50
Doktor Cranley,
grany przez Henry'ego Traversa,
:07:53
jest oczywiście
człowiekiem nauki
:07:56
i wkrótce przekonamy się,
że tajemniczy gość w gospodzie,
:07:59
to prawdopodobnie Jack Griffin,
naukowiec zatrudniony przez Cranley'a,