:23:02
który kilka lat póżniej
zamienił pierwotną kompozycję
:23:06
La Rosita z 1923 r.,
:23:08
swoisty szlagier tamtych czasów.
Możliwe, że zmiana wynikała
:23:12
z problemów na uzyskanie praw
do wykorzystania utworu.
:23:17
Niewidzialny człowiek zdecydował
złożyć wizytę staremu koledze.
:23:21
Radiowe wiadomości
rozpoczynają się komunikatem
:23:23
o niewidzialnym
człowieku we wsi lping.
:23:26
Kemp jest zaintrygowany.
Wtedy radio wyłącza wiadomo kto.
:23:32
Zarówno scenarzysta R.C. Sherriff
i reżyser Whale, nie chcieli polegać
:23:36
tylko na głosie niewidzialnego,
aby zaznaczyć jego obecność
:23:39
w scenach, w których jest on
zupełnie niewidoczny, jak teraz.
:23:43
Chcieli, aby widownię
przyciągał ten charakter,
:23:46
więc wszystko nakręcono tak,
aby ten cel osiągnąć.
:23:51
Whale powiedział Film Weekly:
,, Łatwo było nakręcić sceny bez aktora,
:23:57
ale wiedziałem, że muszę jakoś
dać wyrażnie widzom znać,
:24:01
że aktor jest obecny,
mimo że jest niewidzialny".
:24:04
,, Dlatego, niemal w każdej
z 'niewidzialnych' scen,
:24:07
musiałem wymyślać sytuacje,
które ujawniały, gdzie on jest,
:24:12
co robi i tak dalej".
:24:14
,, W jednej ze scen
posadziłem go w bujanym fotelu,
:24:17
widząc kołyszący się fotel,
widzowie wiedzieli, że on tam jest,
:24:22
mimo że nie było go widać".
:24:24
,, lnnym razem siedzi
na krześle i rozmawia".
:24:27
,, Pokazałem, jak siedzenie
lekko się zapadło, kiedy usiadł".
:24:30
,, Potem, kiedy obniżył głos,
:24:33
przesunąłem krzesło
bliżej osoby, z którą rozmawiał,
:24:36
jakby przesunął je niewidzialny
człowiek dla większej poufności".
:24:42
Choć wszystko to zdarzyło się
za sprawą drutu,
:24:45
Sherriff i Whale połączyli efekt
z procesem nakładania obrazów,
:24:50
jak w scenie z zapalniczką,
trzymaniem papierosa i dymem.
:24:55
William Harrigan, grający rolę Kempa,
zastąpił w ostatniej chwili
:24:59
Chestera Morrisa, który był
zaplanowany do tej roli.