:30:00
Potrzebuję pomocnika, Kemp,
:30:03
widocznego pomocnika,
do pomocy w małych sprawach.
:30:07
Ty będziesz moim
pomocnikiem, Kemp.
:30:11
Zaczniemy od zastraszenia.
:30:14
Kilka morderstw tu i ówdzie.
:30:16
Morderstw na wielkich
i małych ludziach,
:30:19
aby pokazać,
że nie robimy różnicy.
:30:21
Może rozbijemy pociąg,
albo dwa.
:30:24
Wszystko, czego nam potrzeba,
to te palce na gardle zawiadowcy.
:30:29
Z Claudem Rainsem zawsze kojarzymy
wyróżniający się, dramatyczny głos,
:30:33
ale nie zawsze tak było.
:30:36
William Claude Rains urodził się w 1889
roku w Londynie, w ubogiej rodzinie.
:30:41
Nienawidził szkoły, gdzie wyśmiewano
się z niego z powodu wady wymowy,
:30:45
w bardzo młodym wieku
uciekł z domu.
:30:48
Po pracy jako halabardnik
w londyńskim Haymarket Theatre,
:30:52
Rains, w wieku 10 lat, w 1900 roku,
podjął wielką decyzję,
:30:56
aby poświęcić życie dla teatru.
:30:59
Ale oprócz silnego, londyńskiego
akcentu i jąkania się,
:31:02
Rains miał też
inne problemy z wymową.
:31:04
Ponad 50 lat póżniej,
kiedy Rains otrzymał
:31:07
Medal for Good Speech on the Stage,
W Nowym Jorku, wspominał:
:31:13
,, W teatrze zacząłem
pracować jako goniec".
:31:17
,, Wywoływałem aktorów
z garderoby na scenę".
:31:20
,, Prawie nikt nie brał mnie poważnie
z powodu mojej wady wymowy".
:31:25
,, Nie wymawiałem 'r'. Przedstawiając się
mówiłem: 'Willy Wains"'.
:31:32
,, Wierzyłem w to,
że któregoś dnia będę aktorem,
:31:35
więc najważniejsze było,
aby wyzbyć się mojej wady".
:31:38
,, Odkryłem, że mam 'leniwy język',
:31:40
nigdy nie używałem
poprawnie jego mięśni,
:31:43
bo moja mama uważała,
że nic się z tym nie da zrobić".
:31:47
Rains ciężko pracował
nad tym problemem.
:31:50
Brał lekcje dykcji
i ćwiczył wymowę,
:31:54
pracował bez wytchnienia.
:31:56
Także słuchał i obserwował,
co się w teatrze dzieje.