:40:01
Trzeba było pamiętać,
aby aktor poruszał się naturalnie,
:40:04
ale tak, aby nie pokazać
na przykład
:40:07
otwartego mankietu koszuli,
co mogło zniszczyć iluzję.
:40:11
Aktor musiał też uważać,
aby nie wyciągać rąk przed siebie.
:40:14
Oczywiście zdarzały się błędy,
których nie było widać,
:40:19
aż do przejrzenia
wywołanego filmu.
:40:22
Takie usterki
były ręcznie poprawiane
:40:25
przez uważne retuszowanie
filmu, klatka po klatce,
:40:29
małym pędzelkiem
i nieprzezroczystą farbą.
:40:32
Według Fultona poprawiono
w ten sposób około 64000 klatek.
:40:39
Aż do filmu Universalu
The lnvisible Man Returns w 1940 roku,
:40:43
nikt nie próbował podjąć się
pokazania niewidzialności na ekranie.
:40:49
Niemniej jednak,
w gorszym jednak stylu,
:40:52
w 1937 roku, producent Hal Roach,
zrobił pierwszy z trzech odcinków Topper.
:40:58
Była to historia o zabawnych
przygodach dwóch duchów,
:41:01
męża i żony, zagranych przez
Cary'ego Granta i Constancję Bennett.
:41:05
Na kranie pokazywano ich
w formie przeżroczystej,
:41:07
czasem byli zupełnie niewidoczni,
a często przedstawiano ich normalnie.
:41:13
Efekty specjalne Roy'a Seawrighta
nie były tak dopracowane,
:41:17
jak u Fultona,
ale były dobrze zrobione.
:41:19
Jednym z wyzwań
dla Johna Fultona,
:41:21
kiedy kręcił,, niewidzialne"
ujęcia na czarnym tle,
:41:25
było dopasowanie światła
podczas,, widzialnych" ujęć,
:41:28
ze światłem, jakiego używał
kamerzysta Arthur Edeson,
:41:33
na normalnym
planie zdjęciowym.
:41:35
Niewidzialny człowiek
był ostanim z pięciu filmów
:41:38
jakie Arthur Edeson
zrobił z Jamesem Whalem.
:41:40
Dobrze ze sobą współżyli.
:41:43
Nigdy się nie kłócili
i we wszystkim zgadzali.
:41:45
Whale wiele się od Edesona nauczył
od czasu ich wspólnych filmów,
:41:49
Waterloo Bridge z 1931 roku,
:41:52
i póżniej Frankenstein,
w tym samym roku.
:41:55
Edeson poszedł w innym kierunku
po Niewidzialnym człowieku.
:41:58
Jego głównym filmem był
Mutiny on the Bounty MGM z 1953 r.