:32:01
Het was 'n sprong in 't duister.
:32:04
Ik had al 'n paar keer op donderdag
tevergeefs gewacht.
:32:15
Ik ben 't. Wendy.
:32:21
Ze is niet gekomen, hé ?
:32:24
Hoe wist je dat ik hier was ?
- Uit 't krantje.
:32:28
Zo laat komt ze niet meer.
:32:31
Kan ik je troosten met wat eten ?
:32:35
Wendy was het ideale buurmeisje.
Het type cheerleader.
:32:43
Ze was op 'n truttige manier
opwindend.
:32:47
Het enge type
dat je moeder graag ziet.
:32:53
Enger nog, het type
dat je moeder wórdt na de bruiloft.
:32:57
Ze kleedt je, voedt je, schrijft
op briefjes wat je thuis moet doen.
:33:03
Eng, omdat ze je inpalmt...
:33:06
... terwijl je weet dat je genoegen
neemt met een doorsnee-type.
:33:14
Je bent volmaakt.
:33:18
Afschuwelijk, dat wil ik niet zijn.
:33:26
M'n pa kreeg polio als kind. Daar had
ie een mank been aan overgehouden.
:33:33
Wanneer hij liep,
maakte hij dat enge geluid:
:33:38
Bonk, bonk. Supereng.
:33:42
Ik weet nog dat ie van z'n werk kwam...
:33:47
... en door de gang liep
om me 'n nachtzoen te geven.
:33:56
Ik kroop onder de dekens.