:17:01
Κρίμα, τέτοιο ωραίο βάζο!
:17:04
-Θες ένα ποτό;
-Πίνω μόνο στο φαγητό.
:17:07
Χτες δε σηκώθηκες 5 φορές;
:17:09
Αυτό είναι άλλο!
Είμαι άρρωστη! Η καρδιά μου!
:17:12
Τότε, πάρε τα χάπια σου.
:17:15
Θα τα πάρω όλα να γλιτώσετε!
:17:18
-Ογκουστίν, γλυκιά μου...
-Παράτα με!
:17:22
Γιαγιά!
:17:25
Τα πόδια σου! Τι έγινε;
:17:28
Νιώθω καλύτερα. Θα είναι
απ'το χιόνι ή έγινε θαύμα.
:17:35
Και της πήραμε καροτσάκι.
:17:37
Λουίζ, το παλτό μου.
Στο λέω για δεύτερη φορά.
:17:45
Η γιαγιά κι η Ογκουστίν
τα είχαν καλά με τον μπαμπά;
:17:48
Το ελπίζω!
Αυτός τις τάιζε.
:17:51
-Καμιά φορά τσακώνονταν.
-Για ποιο πράγμα;
:17:56
Ανόητα πράγματα.
:17:58
Η γιαγιά κρατάει τις μετοχές
με νύχια και με δόντια.
:18:03
Της έλεγα
να τις δώσει στον Μαρσέλ.
:18:06
Για τη φιλοξενία μας.
:18:08
Μέρος απ'τα χρήματα
της γιαγιάς είναι δικά σου;
:18:12
Αλλά τα έδωσα στον Μαρσέλ,
αφού σχεδόν της τ'άρπαξα.
:18:16
Η Ογκουστίν το έμαθε
και φυσικά ανακατεύτηκε.
:18:19
Οι δυο τους, παλεύουν μεταξύ
ευγνωμοσύνης και απληστίας.
:18:24
Τι περίμενες; Δεν είχαν
πλούσιο άντρα, όπως εσύ.
:18:28
Εγώ φταίω;
:18:30
Ικέτευσα τον Μαρσέλ
για να μείνουν εδώ.
:18:34
Δεν τις άντεχε.
:18:37
Στον πατέρα σου
πάντα άρεσαν τα νιάτα.
:18:51
Το παλτό σας.
:18:53
Από πότε εργάζεσαι εδώ;
:18:57
-Γιατί ρωτάτε;
-Απ'τον Οκτώβριο.