:51:00
Louise, haal je medicijnkist.
- Ik?
:51:02
Ik ben geen verpleegster.
Ik ben hier de meid.
:51:06
Maar alleen jij kan het!
Weigeren is een misdaad.
:51:09
Als dienstmeid doe ik alleen de
huishouding, de was en de maaltijden.
:51:14
Je kunt in de gevangenis komen
als je weigert.
:51:18
Leder moet zijn eigen plaats weten.
:51:21
Wat als rechters dokter spelen,
of kruideniers minister.
:51:25
Bespaar ons je wijsheden.
Ik beveel je een injectie te geven.
:51:28
Ik heb geen boodschap aan
jouw soort of jouw kruidenier...
:51:31
dus mevrouw weet van mijn soort...?
:51:34
Maar omdat u het
zo dwingend vraagt,
:51:37
zal ik op de wens van
mijn mevrouw ingaan.
:51:41
Ik kan niets vinden!
:51:43
Ze verplaatst altijd alles.
Ik kom eraan.
:51:46
Tante augustine is zo bleek.
:51:48
Doet ze niet alsof?
- Ze komt wel weer bij.
:51:51
Haar medicijnen zijn weg.
:51:55
Lemand wil haar dood hebben.
:52:14
Kindje, hoe voel je je?
:52:18
Vreselijk. Mijn hart staat stil.
:52:20
Het gaat wel weer slaan.
- Ik ga dood.
:52:23
Ik moet mijn injectie. Ik ga dood!
- Je gaat niet dood.
:52:27
Je valt 2 keer per dag flauw.
:52:29
Waarom doet niemand wat?
:52:31
We willen wel, maar je
medicijnen zijn zoek.
:52:34
Zoek?
- We durfden het niet te zeggen.
:52:38
Ik snap het! Jullie laten me dood gaan.
:52:40
Als een straathond.
Ik krijg dus geen injectie.
:52:44
Zo zit het, nietwaar?
:52:46
Goed! Ik ga wel dood.
:52:48
Ik ga zoals ik kwam:
Zonder enige hulp!
:52:51
Met mijn zieke hart.
Helemaal alleen.
:52:54
Arme marcel, alleen hij was rein...
door jullie slechtheid is hij nu dood.
:52:59
"Gondel der liefde", hoofdstuk acht.