1:33:00
Oni o niczym nie wiedzą, prawda kochanie?
1:33:04
Dlaczego gazety zawsze
piszą o mnie jako o...
1:33:06
"niezidentyfikowanym podejrzanym"?
1:33:10
Ciesz się, że nim jesteś.
1:33:12
Póki nie poznają twojego nazwiska.
1:33:13
To prawda.
Pan Barrow dba o twoje interesy.
1:33:20
Słuchaj, tato.
1:33:22
Jak to jest mieć w domu dwie grube ryby?
1:33:26
To dla mnie wielki zaszczyt.
1:33:28
Jest pan dla nas bardzo miły.
1:33:30
Chciałbym, żeby pan przyjął od nas zapłatę,
powiedzmy 40 dolarów za gościnność.
1:33:38
Cieszę się,
że mi dotrzymujecie towarzystwa.
1:33:41
Przyjaciele mojego chłopca, wiecie...
1:33:43
No, przygotujmy coś na kolację.
Umieram z głodu. Chodź.
1:33:47
Jesteście tu mile widziani. Wiecie o tym.
1:33:51
Czujcie się jak u siebie w domu
i zostańcie ile chcecie.
1:34:04
Wyglądasz jak śmieć, cały wymazany.
1:34:08
Zwykły śmieć!
1:34:12
Bonnie mówi, że to dobrze wygląda.
1:34:15
A co wie Bonnie?
Sama jest tanim śmieciem.
1:34:18
Patrz, co z tobą zrobili.
Nawet nie piszą o tobie w gazetach.
1:34:21
Bonnie i Clyde
malują ci tylko obrazki na ciele.
1:34:24
Nie są niczym innym
jak dwójką dzieciaków.
1:34:29
Cieszę się, że twoja matka nie doczekała,
żeby cię takim widzieć...
1:34:35
całym wymalowanym!
1:34:39
Nie widzę w tym nic złego!
1:34:44
Pewnie, że nie!
1:34:50
Mówi się, że Bonnie i Clyde ukrywają się
pod miastem.
1:34:54
I planują włamać się tu i zabrać Blanche.
1:34:59
We dwójkę?