:21:02
zo lijkt het wel.
:21:04
Ik had er tijd genoeg voor.
:21:07
Sinds 25 oktober 1942, om precies te zijn.
:21:11
Dat is een lange tijd.
:21:15
Zeker als de tijd stilstaat
door eenzaamheid.
:21:18
Als er geen dagen en nachten zijn,
:21:21
maar het gewoon zwart wordt
als de zon ondergaat,
:21:25
is dat een lange tijd.
:21:27
Zeker als je aan niet anders kunt denken
:21:30
dan alle mannen, vrouwen
en kinderen op de wereld.
:21:33
Je kunt niets anders doen
dan aan hen denken,
:21:37
en beseffen dat je niet een van hen bent.
:21:43
Misschien ben ik wel geobsedeerd
door onze naam, ons verleden,
:21:49
het ontbreken van een toekomst
en door onze schilderijen.
:21:53
Alsof een collectie schilderijen kan
bewerkstelligen wat ons niet gelukt is.
:22:01
Ik heb 't niet zo gewild.
:22:03
Het is gebeurd zonder dat ik het wilde
en bijna zonder dat ik het wist.
:22:08
Je hebt gelijk, en ik heb het recht niet.
:22:12
Maar ik hou van Maria.
:22:16
De bruid op wie de regen zal vallen.
:22:19
Ik las de aankondiging in de krant,
ongeveer een half jaar geleden.
:22:24
Maria D'Amata zou
met graaf Torlato-Favrini trouwen.
:22:29
De roddelrubrieken stonden vol.
:22:31
Vooral met aantijgingen. Die schrijven
ze als niemand het ware verhaal weet.
:22:37
Ze schreven zelfs
dat ik meer wist dan ik zei.
:22:40
Dat klopte.
Ik kreeg veel brieven van Maria.
:22:44
De prins had eindelijk
z'n Assepoester gevonden.
:22:48
"Nu moest ze haar muiltje verliezen",
dan konden ze lang en gelukkig leven.
:22:54
Maria kocht haar uitzet in Rome toen
ik daar aankwam. Ik ging aan het werk.